Win een week in het FabLab Noorwegen

Sherry Lassiter schrijft:

“It’s that time of year! We are challenging all of your fab labbers to an informal, one week, easter egg decoration competition. What cool egg decor can you make in the fab lab? I’m thinking of Fab Faberge Egg a la Las Vegas – an elegant vinyl treament that extends beyond the egg’s surface for my entry. Key rule is that you have to make it, or part of it, in the fab lab. Deadline is next Friday, March 21 at noon US East Coast time, 18:00 Norway time. This is when we will show off our creations on the Polycom. If you don’t have access to a Polycom, email me your pictures – or better yet, upload your images to the fab website and send me the link. Also include a description of how you made it.

The prize this year is a free trip to the Norway fab lab in June 2008. We’ve got your airfare, housing and meals covered for one week.

Here is a link to last year’s winners/entries:

http://www.fabfolk.com/fabeastereggcontest

We are looking for a few volunteers to judge the competition. Contact me!

lass AT cba.mit.edu”

Twitter

Volg hier Frank, die inmiddels is aangeschoven bij het Labmanagers bootcamp in Noorwegen!

Think Global, Act locally.

Goed om te zien dat er mensen richting het Fablab trekken die bezig zijn met zaken die niet alleen in ons land van toepassing zijn, of locale vraag vervullen, maar een globaal probleem aansnijden. In een van zijn papers schrijft Neil Gershenfield ‘Design global, build locally’. Gisteren had ik hier in Noorwegen een gesprek met een van de mensen van Fab foundation en we waren het met elkaar eens dat het prachtig zou zijn als we in staat zouden zijn om in Nederland een techniek te ontwikkelen om energie op te wekken die toegepast zou kunnen worden in verschillende landen. Laten we het een modulair energie systeem noemen. Het probleem in deze is alleen, hoe bereiken specifieke vragen onze lab’s? Het word me steeds duidelijker dat verschillende fablab’s verschillende workflows behoeven, verschillende wensen vervullen en verschillende mogelijkheden bieden. Het voordeel daarvan is echter dat er plekken zijn die de middelen bezitten om (goedkope) oplossingen te vinden voor vragen in andere fablabs. Fablabs in Kenia worden gedreven door de wens om goedkope netwerken aan te kunnen bieden aan de locale bevolking en werken aan antennes waar anderen bezig zijn met het ontwikkelen van een zonne enregie toren als een goedkope bron van energie.
Het ontbreken van dit soort vragen in Nederland maakt ons soms lui en gemakzuchtig. Wellicht is het interessant voor de Nederlandse lab’s om een onderzoek te starten naar een aantal van deze vragen. Hier in Noorwegen zijn we al gestart met het STFF-project
wat onderzoek doet naar de mogelijkheden van modulair bouwen en ik zou het geweldig vinden als meer mensen daarover mee gaan denken met ons.
Design global.

Hier in Noorwegen ontbreekt het ons niet aan hout, dus er worden naar hartelust stoelen gebouwd, houten sneeuwschoenen uitgevonden en snowboarden uitgefreesd (plat welliswaar, en nog onuitgetest). We lossen hier namelijk ook graag locale vragen op (hoe krijg je de hottub zo warm mogelijk terwijl je ook de sauna opwarmt en lam braad op een open vuur?). Maar serieus, de overvloed aan hout bied ons de mogelijkheid om allerlij technieken uit te testen en fouten te maken. Wellicht dat ons moduliare systeem hier van hout gemaakt word en als extra behuizing voor bezoekers fungeert, terwijl er in andere landen andere materialen gebruikt worden en andere vragen vervuld worden. Build Locally

We zijn hier echter ook niet altijd even milieu vriendelijk bezig, want ontdanks het feit dat ik bij de vuilnisbakken een A4’tje met instructies had opgehangen scheid (bijna) niemand het afval. Toen ik mensen daar op begon te wijzen, waren ze het roerend met me eens en zelfs enigzins verbaasd. We zijn al snel gemakzuchtig, terwijl kleine dingen grote verschillen kunnen maken.

Vandaar de titel van dit log.

Nog een laatste idee, en wellicht bestaat het al, maar wanneer opent de eerste energie opwekkende sportschool zijn deuren? Al die zwetende mensen op fietsen en loopbanden moeten toch minstens een huizenblok van stroom kunnen voorzien…

03/02/2008 | |

Noorwegen

Komende donderdag begint er in Lyngen, Noorwegen een fablab bootcamp… en ondergetekende mag daar heen!
Deze geweldige kans word mij geboden door de Waag Society en ik zal bij terugkomst alle opgedane kennis dan ook aan de mensen daar (en uiteraard alle mensen die met fablab te maken hebben) overdragen.

Kijk even op de site van het lab daar —> http://www.fablab.no voor het schema.

Ik zal op mijn eigen blog mijn bevindingen beschrijven en ook alle technische kennis delen met de wereld.

15/01/2008 | |

Bezoekje Neil FabLab.nl@Picnic

Vanmiddag stond Neil Gershenfeld opeens in ons Picnic FabLab. Een dag vroeger dan we hem verwacht hadden. Hij ging via de Polycom met Noorwegen in gesprek en zij lieten een robotarm zien die ze daar gemaakt hebben. Dat is het begin van een volgende generatie FabLab apparaten. Fab machines die in het FabLab gemaakt zijn. De 3D printer, die wij aan het fabben zijn, is daar ook eigenlijk een eerste voorbeeld van.

Als je er meer over wilt horen, kom zaterdag naar de FabLab community meeting: http://www.picnicnetwork.org/artefact-8361-nl.html!

Tweede dag 3D printer bouwen.

Op Picnic staan wij in de hal van Het Zuiveringsgebouw oost in het FabLab de Fab@home 3D printer te bouwen. Nogal een chaotische omgeving, muziek, koude tocht, maar het vordert gestaag. Nog geen echte tegenslagen, behalve een nogal essentieel onderdeel uit de USA wat nog niet geleverd is. Verder is het een uitdaging om alle schroefjes, moertjes en andere onderdeeltjes in het gareel te houden. Verder komt er veel nieuwsgierig publiek langs, met leuke ideeen en nieuwe invalshoeken. We hebben nog anderhalve dag, de assemblage gaat wel lukken, maar de besturingssoftware is een nog onbekend gebied, wat natuurlijk heel veel tijd kan gaan kosten. We worden wel door videoconferencing met de Polycom bijgestaan door het FabLab in Noorwegen, die er ook 1 aan het bouwen zijn.


Een gewaagde vergelijking…….

De week is omgevlogen en we hebben alweer de terugreis aanvaard. Op dit moment wachten we op het vliegveld van Tromso op onze vlucht naar Oslo na een autorit van zo’n twee uur met soms zware sneeuwbuien.

Het valt niet mee om het concept van het FabLab is een paar zinnen uit te leggen, maar ik wil het nog eens proberen aan de hand van een misschien gewaagde vergelijking. In mijn ogen is een FabLab een soort kerk waar mensen samen komen ter ere van innovatie. Met een FabLab wordt tijd en ruimte gecreëerd om problemen, uitdagingen en ideeën uit te werken door in korte tijd prototypes te maken met de middelen en machines voor handen. Belangrijk is dat je dit samen doet en de ervaringen zoveel mogelijk met elkaar deelt. Een FabLab is stevig gegrondvest in de lokale gemeenschap, maar maakt deel uit van een groeiend wereldwijd netwerk. Met een FabLab wordt, dat is mijn overtuiging, het creërende en lerende potentieel vergroot (dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het vergaren en hebben van kennis).
De afgelopen dagen hier in Noorwegen heeft me ook overtuigd dat het succes van een FabLab staat of valt met de ‘voorganger’ en daar ligt één van de grote uitdagingen bij het realiseren van een succesvolle FabLab.

Haakon’s ingeving…….

Zoals eerder gememoreerd, Haakon vindt dat een FabLab nauwe culturele banden met de lokale gemeenschap moet hebben. Samen hebben we zitten filosoferen wat dat voor consequenties zou hebben voor een FabLab op Texel. Vanzelfsprekend kwamen wij met een schapenboet:

maar hij dacht meer aan een windmolen: “De FabLab moet gevestigd zijn in een windmolen op Texel!”

Er zijn twee windmolens op Texel, één in Oudeschild – onderdeel van het Maritiem Museum en één ten noorden van Oost.



Maar toen schoot Edwin een veel beter idee te binnen, namelijk het Loodsproject voor Den Hoorn (zie wikipedia) ). Het doel van het loodsproject is om:

Het bedenken, initiëren en doen uitvoeren van duurzame ontwikkelingen die de economie en aantrekkelijkheid van Den Hoorn en omgeving versterken, passend bij: het karakter van onze gemeenschap, de structuur van ons dorp, de schoonheid van het landschap en onze historie opdat Den Hoorn en omgeving aantrekkelijker wordt en blijft voor inwoners en toeristen.”

In het kader van dit project heeft André Smit het idee gelanceerd om Iepie van Daan, de windmolen, te herbouwen (deze heeft vroeger aan de Diek gestaan). De molen moet worden ingericht voor het verwerken van diverse soorten zaden tot plantaardige oliën. Met het restproduct kan hoogwaardig veevoer worden gemaakt. De olie is vooral bedoeld als brandstof voor lokaal gebruik.

Stel je de ideale combinatie voor met een FabLab!! Hoogwaardige technologie uit het verleden gecombineerd met de nieuwste mogelijkheden op het gebied van digitale fabricatie.




En dan te bedenken dat André Smit eigenlijk een uitvinder is met een eigen “fablab” thuis in zijn schuur…….

Lokale bedrijvigheid…..

Haakon Karlsen, de geestelijke vader en leider van het MIT-Fablab in Noorwegen is van mening dat een Fablab nauwe banden moet hebben met de lokale gemeenschap. Dat aspect spreekt me erg aan en misschien ook wel een kritisch succesfactor van een fablab. Dat is ook de reden waarom ik zo geloof in een Fablab op Texel.

Het innovatieve vermogen van het Fablab staat in dienst van de gemeenschap en is op die manier een motor voor nieuwe economische bedrijvigheid in de regio. Zo zijn er hier al elf nieuwe bedrijfjes vanuit het zogenaamde incubator-programma gestart. Verder staan er ook grote projecten op stapel, zoals een windtunnel van vier kilometer lang vanaf de fjord tot aan de top van de berg om op die manier windenergie op te wekken. Of wat dacht je van het volgen van vis op afstand met behulp van zeg maar een soort mobiele telefoon! (Overigens heeft Haakon gevraagd of wij op Texel niet willen participeren in dat project.)

Het feit dat de burgemeester elke dinsdagavond op bezoek komt om de voortgang te bespreken vind ik veelzeggend …….

MIT-FabLab Noorwegen en onderwijs

Vandaag gesproken met Tor Petter, die alhier binnen het fablab verantwoordelijk is voor educatieve projecten. Naast met regelmaat een open dag voor scholen,

zijn er afgelopen jaar verschillende projecten gestart voor kinderen in alle leeftijden. Het idee is natuurlijk dat het fablab iets kan bieden wat uniek is voor het onderwijs. (En dat is in mijn beleving vooral de mogelijkheid om met behulp van een PC iets tastbaars, een echt voorwerp te creëren.)

Voorbeelden: kinderen maken een tekening waar dan een echte sticker van gemaakt wordt,

klassen worden uitgenodigd om robotjes te maken van lego,

of versieringen voor de kerstboom te ontwerpen en te maken.

Ook wordt geprobeerd om scholen op afstand er bij te betrekken. Een school op zo’n 80 km afstand was uitgenodigd om ontwerpen te maken van naambordjes, die dan per mail naar het fablab werden gestuurd. Deze ontwerpen werden dan vervaardigd met behulp van de lasercutter en tijdens het “snijden” konden de leerlingen middels een webcam live de productie volgen.

(zie de webcam op de emmertjes…)

Waarna de bordjes naar school werden opgestuurd.

Een ander project was om met een school op Costa Rica in samenwerking met een lokale school aan een project te laten werken. Zo ging het hier om het maken van kerstkaarten, die bij het openen bijvoorbeeld een melodietje gingen spelen of kerstlichtjes lieten branden. De school op Costa Rica gingen dan aan de slag in het fablab aldaar. Tor was erg geïnteresseerd om het project te herhalen met een school in dezelfde tijdzone en goede internetverbindingen. We moeten dan wel eerst een FabLab in Nederland (of meer specifiek op Texel) realiseren.

Dat is slechts een kwestie van tijd……

Aan de stok met microcontrollers ……

Een prachtige dag vandaag, geen sneeuw, een blauwe lucht en wakker geworden met het volgende uitzicht:

Vandaag dachten we iets simpels te doen, namelijk een bestaand electronisch schema’tje nabouwen.

Met dit stukje electronica kunnen we een boodschap op een LCD-display tonen. De aansturing van het display gebeurt met behulp van twee microcontrollers, de zogenaamde tiny13 van Atmel (een Noors bedrijf). Het ontwerp van de printplaat was al gemaakt met behulp van het programma Eagle. Deze hebben we gefreesd met de Roland milling machine. Vervolgens hebben we volgens schema de SMD componenten er op gesoldeerd. Een ongelogelijk (=onmogelijk en ongelofelijk) priegelwerkje.

Nu moeten we de controllers voeden met instructies. Dat gebeurt door middel van het opladen van een bestand met hexadecimale codes. Maar ja, twee verschillende bestanden voor twee verschillende controllers…..welke hoort nu waar? De al eerder beproefde trial-and-error methode ging hier helaas niet op. Beide varianten bleken niet te werken.

We hielden de moed er in en controleerden alle soldeerverbindingen met behulp van een multimeter. En inderdaad er waren een paar verbindingen die niet goed geleiden. Nadat we dat verholpen hadden gaf het circuit nog geen sjoege! Uiteindelijk ontdekten we dat we een verkeerde spanningsregelaar hadden gebruikt. Het circuit kreeg maar 3,3 volt terwijl het 5 volt nodig had. OK, vervangen die regulator en opnieuw proberen! Nog niets!!

We zagen geen alternatieven meer, dus weet je wat, we bouwen hem nog en keer. Maar nu kregen we met geen mogelijkheid meer de bestanden opgeladen! Het resultaat van vandaag is abracadabra op het display:

Pffff eerst maar even afstand nemen!