Jolanda (JeugdFablab Dronten) in Dhaka:

” Hier een berichtje vanuit Dhaka Bangladesh. Ja, de FabLabbers zijn reislustig op het ogenblik. Ik volg natuurlijk de avonturen van Frysklab vanuit hier.

Ik ben in Bangladesh omdat ik er aardig bekend mee ben en deze keer heb ik als missie om te kijken wat er speelt omtrent 3d printen cq fablab/makerlabs. Voor dat ik hier kwam heb ik contact op genomen met MakerLab Dhaka. Deze word gerund door een jongen genaamd Moinak Ahmed Mridul. Hij tot nu toe de enige die ik kon vinden met de zelfde FabLab gedachte.
Hij is een student architectuur en al 5 jaar bezig met het bestuderen van nieuwe technieken. Heeft een eigen 3d printer gebouwd en heeft een cnc machine. Wens zeker is een lasersnijder en dan wil hij volledig zijn Makerlab open stellen voor publiek.
Ik ben blij hem te leren kennen en ongelofelijk maar door hem begon een balletje te rollen. Ik ontmoet via hem een organisatie Light of Hope die scholen in ruige gebieden voorziet van zonnepanelen, monitoren en e learning lespakketten ontwikkelt. Immers vanuit een boek is het maar een plaatje maar als je het ook laat zien in een filmpje en ik zeg daarnaast laat maken word het veel levendiger.
Via Light of hope kreeg ik te horen dat op de Universiteit in Dhaka een Ultimaker staat. Een Ultimaker waar studenten weinig aan mogen komen en leraren niet echt weten wat ze er mee moeten. Maar ze weten ze kunnen er wat mee.
Voor mij dus een uitdaging en ben bij ze langs geweest. Afdeling Biomedical en engineering. Nu is de universiteit daar heel groot en zij zitten in een oud gedeelte. Je komt dan ook binnen in een oude werkplaats maar wel met een aanzicht van een Fablab. Er gebeurd daar van alles. Zo word er bedacht om efficiënt en goedkoop water te zuiveren, zo word er bedacht om een mobiele medische apparatuur die digitaal gekoppeld kunnen worden op het internet voor diagnose in ziekenhuizen.

Ze hebben in hun Lab een huishoudstertje dat haar hand verloren heeft door het oprapen van een bom en voor haar hebben ze een goed mechanische hand gemaakt door middel van een paspop hand.
Natuurlijk denk ik meteen aan Enable the future en gelijk gezegd “Nu kun je een hand uitprinten voor haar”. Maar daar deden ze moeilijk over omdat ze eigenlijk niet weten hoe ze moeten modelleren. Ze gaan ook een scanner aan schaffen omdat dat misschien de oplossing geeft.
Zo staat er dus een Ultimaker 2 onder plastic verborgen maar voor mij werd hij even uitgepakt en heb ik  snel voor de grap een medaillon gemaakt voor het huishoudstertje. Iets simpels maar ze waren onder de indruk. Daarnaast heb ik ze laten zien hoeveel programma’s er wel niet zijn en zeker ga ik in samenwerking met MakerLab een programma opzetten om ze te leren modelleren en om nog veel meer uit hun Ultimaker te kunnen halen.
Dan gaat mijn avontuur verder en ik zit via deze faculteit op eens bij Digitalworld ICT beurs Ik zou daar spreken maar ik had een afspraak met NL ambassade en ja kwam te laat maar kon nog wel nog mee doen met de panel.
Hier kom je achter dat er nog veel te winnen is als het gaat om digitalisatie. Er staat bijvoorbeeld buiten een groot bord 3d printer en daarnaast een doorzichtige doos maar geen printer te bekennen. Na vragen was ie er ook niet geweest. Er staat een bord van cardboard virtual reality glasses van google maar niets te bekennen. Wel een solar gemaakt karretje als plaatsvervanger voor een rikshaw.
Kortom veel te doen.
Ik ga ook een intensieve samenwerking aan met Makerlab en ja wie weet wat er uit komt. Uitdaging om zo verschillende delen van de wereld te koppelen omdat het kan.
Wordt vervolgd…

groetjes,
Jolanda Mastenbroek Dobber
JeugdFablab te Dronten ”